Przegląd

„Matematyka sensoryczna” pomaga dzieciom w rozpoznawaniu i stosowaniu podstawowych standardów sensorycznych: koloru, kształtu i rozmiaru. Umożliwia im rozpoczęcie analizy przedmiotów i ich relacji przy pomocy określonych, kulturowych standardów sensorycznych.

Świat przyrody jest niezwykle bogaty różnorodnością kolorów, kształtów i form. Nasze zmysły dają nam możliwość odczucia tej różnorodności, ale to kultura uczy nas rozumienia owego postrzegania – na przykład tego, jak wyglądamy i na co patrzymy. Kultura społeczna organizuje doświadczenie, systematyzuje i klasyfikuje je w taki sposób, który pozwala nam zrozumieć świat i działać w nim z pewnością siebie. Kompetencje sensoryczne, ukształtowane przez nasze kultury, są fundamentem, na którym budowany jest rozwój umysłowy.

Dlaczego umiejętności te są tak ważne?

Małe dzieci często mają możliwość nazywania kolorów, kształtów lub wykorzystywania słownictwa, związanego z wielkością. Celem modułu „Matematyki sensorycznej” jest coś znacznie ważniejszego, niż nauczenie małych dzieci przypisywania przedmiotom cech – „to jest czerwone, to trójkątne, to duże, tamto małe”. Praktyczne czynności zachęcają dzieci do analizowania tego, jakie znaczenie ma powiedzenie, że coś jest czerwone lub że jakiś przedmiot jest trójkątny, a jeden jest większy od drugiego. Zadania skupiają się na tym, jak możemy rozróżnić kolory lub kształty, skąd wiemy, że jedna rzecz jest większa od innej, ale mniejsza od jeszcze innej. Nazywanie cech sensorycznych przedmiotów to ostateczny krok, konsolidujący proces badania i przyswajania sobie koncepcji postrzegania.

Jak działa ten program

Szczególną cechą tego modułu jest bardzo staranne wprowadzanie koncepcji rozmiaru. Kształt i kolor przedmiotu to jego cechy nieodłączne – nie zmieniają się, chyba że sam przedmiot ulega przemianie. Jednakże rozmiar jest względny, a tym samym zależny od konwencji. Kot jest mały w porównaniu ze słoniem, ale duży w stosunku do myszy – przedmiot nie zmienił się, za to zmienia się kontekst.

Na kolejnych etapach program przedstawia dzieciom pewne konwencjonalne systemy, jakie wykorzystujemy do organizowania postrzegania. Na przykład: dzieci uczą się o spektrum kolorów, o zmianach kształtów geometrycznych (kąt prosty, kąt ostry i kąt rozwarty w trójkącie, prostokąty o różnych proporcjach długości i szerokości) oraz o różnych parametrach rozmiaru (długość, szerokość i wysokość).

Korzyści wynikające z tego programu

Program zakłada uczenie się konceptualne na podstawowym poziomie. Odbywa się to w drodze starannie zorganizowanych i uporządkowanych codziennych czynności – gier, opowiadania bajek, rysowania, budowania, odgrywania scenek, itp. Ważną cechą tych zadań jest systematyczne wykorzystywanie procedur mających pomóc dzieciom w rozwijaniu rozumienia poruszanych zagadnień. Obejmują one procedury ruchowe dla badania cech kształtów oraz systematyczne porównywanie w analizowaniu kolorów i rozmiarów względnych.

Inną ważną cechą jest uświadomienie jak ważna i fundamentalna jest wiedza o standardach sensorycznych. Ma to poważne implikacje praktyczne. Na przykład dzieci uczą się o kolorach, ukrywając mysz przed niebezpiecznym kotem lub o kształtach, mogąc karmić ciasteczkiem w kształcie figury geometrycznej tylko określoną osobę z Figurowej Rodziny. Chęć poznania jest tutaj mocno motywowana!

I ostatnia rzecz, choć nie mniej ważna, wszystkie proponowane ćwiczenia zostały wypróbowane w klasie – dobra zabawa gwarantowana!